woensdag 16 april

# Ik heb een kaart gehad! Anoniem. Maar ik weet best wel van wie. Dankjewel. Jij bent lief. (En nu de rest van de wereld nog... :-))

# Aan de hand van zo'n tolletje dat je tegenwoordig bij de chips vindt, vertelde een leerling van een andere groep mij over G-krachten, luchtdruk en zwaartekracht. Let wel: we hebben het hier over voortgezet onderwijs voor zeer moeilijk lerende kinderen.

Ik denk eigenlijk dat hij een uitzondering vormt en meer bij ons op school zit om zijn gebrek aan sociale vaardigheden. Dat bleek vorige week toen ik pleindienst had en een lompe knul zijn vorige tolletje vertrapte....
De boosdoener kan het nog nauwelijks navertellen.

Morgen:
~ gaan we trainen voor schoolvoetbal en het binnenslepen van De Molencup
~ krijgen we een paaslunch aangeboden door lieve ouders
~ zijn we een uur eerder vrij
~ en geven twee collega's een borrel met 'hapjes' (ik denk chips!) op de zonovergoten patio.

Wat een lekker baantje heb ik toch.

# Zo. Rugtasje gepakt. Broodje erin. Ik ga lekker op de fiets naar mijn werk, alwaar ik collega M. ik korte broek hoop aan te treffen. Hij heeft beloofd dat hij die aan zou trekken zodra het mooi weer zou zijn, om hem pas eind september weer te vervangen door een langer model.

Ik ben heel benieuwd. Niet dat ik een speciale voorliefde heb voor mannen in korte broek, integendeel denk ik, maar ik wil toch wel weten of hij zich aan zijn woord houdt. Een man een man, een broek een broekje.

dinsdag 15 april

# De voorpagina van Het Parool lijkt vandaag een beetje op De Telegraaf... (met schreeuwende koppen over 'Volkert'), maar de verzameling 8 x cafépoes in de bijlage is weer mooi.

# Part-time huisvrouw zijn op een dag als vandaag is heel niet erg. Je schuift klusjes die gedaan moeten worden door naar vanavond, spreidt een handdoek op je drie vierkante meter gras en gaat grotendeels ontbloot (en nog heel erg wit) liggen.

Iemand moet het doen.

# Gisteravond zag ik de zon ondergaan in een nog niet eerder gezien hunnebed-achtig kunstwerk op een verse terp, speciaal opgeworpen om de wijk Poelenburg te verfraaien. Het is gelukt!

De bedoeling is dat het geheel begroeid wordt door de jong aangeplante klimop. En dat het heel blijft.

# Leuk leuk. Mijn gekke zijde en mijn gespiegelde zijde.

(via Bob zijn kop thee)

maandag 14 april

# Ik fietste door mijn wijkje. Mij kwam een behoorlijk boze vader tegemoet. Sportschooltype. Kort, gedrongen, de schouders naar voren gedraaid, de vuisten gebald.

Naast mij speelden twee jongetjes op een berg zand, daar gestort ter ophoging van het straatje. Een berg zand is de hele wereld voor je als klein jongetje. Dat weet ik uit ervaring als klein meisje. Je vergeet de tijd als je speelt.
Eén angstig jongetje liet zich, uit het zicht, naast de berg zakken.

"Hij is echt nergens hoor", riep het andere jongetje bibberig, terwijl hij keek wat zich naast hem afspeelde.

En toen als overtuigend bewijs: "Hij weet zelf niet eens waar hij is..."

# Shit. Ik wacht de hele dag al tot het half twee is, want dan mocht ik bellen voor kaarten volgens de telefoonbeantwoorder (die er toen nog waren volgens de website).

Hans Teeuwen is een van de weinige cabaretiers waar ik oprecht erg hardop om kan lachen. Meestal weer op de verkeerde momenten, maar goed...

Mijn zonen wilden ook mee. Dat had me ook wel weer eens leuk geleken, zo'n gezamenlijke uitstap. Mijn dochter niet. Die vindt zijn grappen te grof. Ook dat respecteer ik. En nu dit. Stomme Hans Teeuwen.

# Eens. Eens zou de vraag komen.
"Ik had toch nog zo'n wit overhemd...?"

"Heb ik weggegooid."

"..."
Dat was het. Viel best mee. Wat een schatje is het toch.

# Ik zag iemand die ik een tijd niet gesproken had. Het was als vanouds, fijn een beetje bijpraten, maar toch anders.
Wat was er aan de hand? Op elke zin die ik had gezegd reageerde ze met: oke. En zij kon dat met heel veel verschillende intonaties. Heel interessant.

Ik ga de opmars van dat woord achter elke zin verder bestuderen. Dat vinden jullie vast wel goed hè...?

zondag 13 april

Waterkip op toplocatie: onder een oude sluisdeur in de Amstel vlak voor Carré.

Ja het was daar heerlijk toeven in de late middagzon.
Zie die vogel jaloers naar mijn pootjes kijken... ha!

zaterdag 12 april

# Deze maatbeker gebruikte mijn vader altijd als hij appeltaart of cake ging bakken.

Ik mis mijn vader niet zo vaak, maar heel af en toe zou ik willen dat hij op de bank zat. Koffie, shaggie en later een borrel. En nog een.

We zouden niet zo veel zeggen, want dat kost ons allebei nogal moeite. Om echt te zeggen wat je denkt. Vroeger vond ik dat wel eens moeilijk, maar nu zou ik daar best vrede mee hebben.

vrijdag 11 april

# Videotheek 't Einde verhuurt films, maar wat deze zaak zo aantrekkelijk maakt is de fraai vormgegeven vrieskist, voorzien van openslaande deuren, volgestouwd met ijs. Haagen-Dasz én Ben & Jerry's! Variërend van heel schattige eenpersoonsbekertjes tot royale familiebekers.

Het plan voor vanavond is één DVD (daar komen we uit in goed overleg) en per persoon een familiebeker ijs naar keuze. Dat laatste wordt lastiger.

# Er valt niet zo gek veel te gniffelen vandaag.
Of toch? Heel even, achter de wenskaartenstandaard in de speelgoedwinkel...

Een moeder met een blèrende peuter aan de hand verzucht tegen een toegesnelde verkoopster dat haar zoontje per se iets van Playboy wil hebben, maar dat zij dat naar zijn zin niet snel genoeg kan vinden...

# Vannacht is het Wereldrecord Woelen door mij verbroken.
En dat zijn heel veel omwentelingen per uur, neem dat van mij aan.

Hulde s.v.p. (dank! dank!)

donderdag 10 april

# Blackbird singing in the dead of night
   Take these broken wings and learn to fly
   All your life
   You were only waiting for this moment to arise

Mooi lied, leuk geprobeerd, maar ik ben bang dat het niet helpt: deze merel is kwaad. De boom waar hij elk jaar zijn nest in maakte is gesnoeid.

Het wachten is op de Revenge of the Blackbird.

# Mijn favo daklozenkrantverkoper stond waar hij altijd stond: naast de schuifdeuren voor de kleine AH. Achter hem was een riant ligbed opgesteld, groen plastic met zachte gebloemde kussens. Dit ligbed is door ijverige klanten bij elkaar te sparen met behulp van zegeltjes, maar ik zei tegen mijn dakloze dat hij er best lekker in mocht gaan liggen. Voor niks. En met een dikke sigaar. Dat zou een leuk gezicht geweest zijn.

Hij is meestal dodelijk verlegen, maar hij moest nu zowaar lachen. Volgende keer krijgt hij weer euro's en een grap van me.

# Kijk. Nu wordt het pas leuk. Ken je logger ronde 2.

woensdag 9 april

# Lingo is verplaatst naar 23.30 uur... Dat zal mijn moeder niet leuk vinden.

# De monteur van de kookplaat kwam uit Groningen, had een hazelip en praatte met het accent van een langeafstandschaatser. Hij mocht een dagje aan het werk in een ander district, maar normaal deed hij 't noord'n.

Net stond hij onder stroom. Kort daarvoor zong hij nog mee met de radio en maakte danspassen op de plaats, maar na dat incidentje bleef het even stil...
Niet voor lang, want hij moest bellen met wat collega's over relais en schakelaars en kortsluiten en eigen schuld. In zijn stapeltje naslagwerk had hij niks ter ondersteuning kunnen vinden.
Het leek me beter hem niet op de vingers te gaan zitten kijken, en ik vertrok naar boven met 1 1 2 heel erg stand-by in gedachten.

Op zijn "Mevrouw?" kwam ik weer naar beneden. Hij zei niks, maar keek van mij naar een schilderij aan de wand en weer terug. Ik snapte hem niet. Hij keek weer veelbetekenend naar mij en wees met zijn kin richting schilderij.
"Ben oe dat?"
Helaas moest ik dat ontkennen.
"Nou dat ziet 'r ok goeduit. En de kookplaat: Hij dut' weer."

En toen moest hij weer terug naar Groningen. Maar hij vond de groene houten huisjes hier ook erg mooi. En hij had alleen nog wat last van tintelende vingers.

# Gisteravond in Barend en Van Dorp: De Dijk.
Ik hoopte op Dat zou mooi zijn.
Soms zit het mee.

luister

maandag 7 april

# Mooi plaatje. Weinig tekst.

# Zo. Gefixt. Ik heb die actieve desktop even grondig verbouwd en hier en daar technisch wat schoppen uitgedeeld. In gedachten opgetrommelde neven, buurmannen, verre vrienden mogen allemaal lekker thuisblijven.

Iemand nog iets leuks te melden?

# Lichte paniek hier (understatement van de eeuw.) Het computertje doet gek. En doet dat vooral erg l a n g z a a m... De browser maakt een zeer vermoeide indruk. Tekst komt in beeld, maar aan de afbeeldingen wordt constant gewerkt zonder enig resultaat. Herstarten helpt niet. Mij wordt steeds verzocht de actieve desktop te herstellen. Ik vrees voor mijn geestelijke gezondheid.

Ik had mijn hoop gevestigd op de monteur van de kookplaat die straks zou komen, maar er werd net gebeld door het elektrotechnisch bureau dat de monteur ziek is. Hij moet het aangevoeld hebben.

zondag 6 april

# Toen ik mijn moedertje ging halen zag ik de antenne in een rare hoek op de auto staan. Hij zag er geknakt uit. Toen ik hem rechtop wilde zetten had ik een fraai telescopisch aanwijsstokje in mijn handen. Niet leuk.

Mijn moeder vertelde een horrorstory over een man die langs de deuren van de aanleunwoningen kwam om stroopwafels te verkopen. De opbrengst was voor "de arme kinderen". Hij rekende vijf euro voor een zakje en volgde mijn moeder ongevraagd naar de keuken voor een glas water, dat hij niet opdronk, toen hij zag dat ze haar portemonnee klemvast hield...

Wat zou ik die man graag even zijn op zijn rechten wijzen met mijn nieuwe aanwijsstokje...

En dit is ze dan: mijn moeder

Hamvraag voor de toegestroomde kinderschaar is natuurlijk altijd wat ze uit haar handtasje tovert...

# Mijn moeder komt op visite! Echt leuk, want da's lang geleden. Even snel de boel aan kant:

:-)

# Aha. Zo doe je dat dus.

(Als antwoord op de vraag waarom ik altijd zo vroeg wakker ben en niet als ieder normaal mensch kan uitslapen.)

zaterdag 5 april

# Gaat dit hem worden?

# Stelt u zich voor: een vijftal mensen dat verslagen naar blauw zit te kijken.

Mijn neef en mijn zwager kunnen zuipen zeg! Maar ik heb gewonnen. Ik was blauw.

vrijdag 4 april

Vanavond wordt er Catan gespeeld. Mijn zuster en zwager komen. Maar die zijn geen probleem en vreselijk lief. Het probleem zit hem in de mensen die zij meenemen: mijn neef en zijn vrouw. Dit stel is volgens mij geboren op het eiland Catan en speelt ook wedstrijden in den lande om het echie. Zij nemen dus ook hun eigen spellen mee, want ons beginnerssetje voldoet niet...

Ik heb het volgende bedacht: aangezien ik de catering verzorg lijkt het me slim om straks alvast op strategische plaatsen in het huis wat grondstoffen (onttrokken aan mijn eigen spel) te verstoppen voor eigen gebruik wanneer dat nodig is.

Zo denk ik aan wat graan in de koektrommel, een paar schapen bij de chips, erts tussen het bier in de koelkast etc. etc. Een beetje kolonist moet slim en op alles voorbeid zijn. Iemand nog een biertje?

B.T.W. Bij de heer Aap kan gestemd worden over dit onderwerp. Mij is het wel duidelijk. Laat ook uw geweten spreken.

donderdag 3 april

# Japanners bestuderen op de Zaanse Schans is altijd een aardige bezigheid. Nieuw in de outfit (die meestal bestaat uit een kostuum, sportschoenen en een camera) dit jaar: het mondkapje. Ik zag een dame die haar mondkapje even op haar kin schoof om een ijsje te eten. Ik durfde daar geen foto van te maken (uit angst voor een ijsje vol op de lens).

# De elektrische kookplaat is stuk en wordt pas maandag gemaakt. Er kan dus niet meer gekookt worden en ik zal me moeten specialiseren in ovengerechten uit de combimagnetron. Dat gaat wel lukken, maar persoonlijk zie ik ook wel wat in pizza uit eigen tuin.
De voorbereiding ('een beetje handigheid en vakmanschap') zal wat tijd vergen, maar dan hep je ook wat...
Kom kinderen, we gaan hout sprokkelen in het bos.

# Ik zal het maar bekennen: ik heb het achter mijn elleboog. Links. Het doet pijn en zit er al een paar weken. Ik hoopte dat het vanzelf over zou gaan, maar dat doet het niet.
Voor je het weet sluipt zoiets via de kladden in je karakter, dus onder lichte dwang van mijn familieleden moet ik een therapeut in gaan schakelen.

Mijn vriendin heeft het met een soortgelijke kwaal voor elkaar gekregen, dat haar rug uitgebreid door de gediplomeerde behandelaar gemasseerd wordt. Dat zou de pezen bij de elleboog, die doorlopen in de rug heel erg ontspannen...
Vriendin gelooft het graag en moet moeite doen om niet te kwijlen tijdens het proces.

Zoiets zoek ik ook. Maar die van mij zal wel weer zweren bij electroshocks en ijscompressen. Bah.

woensdag 2 april

In zijn jongenskamer twee hoog achter in de Vespuccistraat toonde vriendje Kees mij zeer trots zijn nieuwste aanwinst:

Hij vroeg of ik die elpee kende...
Ik wilde me juist niet laten kennen, zei 'jahaaa...' en vroeg of hij de achterkant van de hoes even wilde laten zien, in de hoop dat daar ergens de naam van de groep te lezen was. Helaas... ook alleen maar koe. Op de rand van het stapelbed viel ik vies door de mand.

Atom Heart Mother - "best album title and containing the best song title ever: "Alan's Psychedelic Breakfast" (instrumentaal doch voorzien van lyrics).

Vanavond Nederland 3, 20.33 uur Het uur van de Wolf:
Syd Barrett, muzikaal genie en oprichter van Pink Floyd. Experimenteerde met lsd. Schizofreen en in de war verdween hij van het toneel. Inmiddels blind, leeft hij al bijna dertig jaar heel teruggetrokken in Cambridge.

dinsdag 1 april

April come she will
When streams are ripe and swelled with rain;
May, she will stay,
Resting in my arms again.
June, she'll change her tune,
In restless walks she'll prowl the night;
July, she will fly
And give no warning to her flight.

August, die she must,
The autumn winds blow chilly and cold;
September I'll remember
A love once new has now grown old.

~ Paul Simon ~         mp3tje



mail  inhoud  blogroller  top 100