#
Een jaar geleden vroeg ik mij op deze plek af waar de kerelmerel uithing... look who is here:
king of my castle...
zaterdag 29 juni 2002
#
In de rubriek "Mens en Relatie" kwam ik deze advertentie tegen:
Als ik zou reageren koken we binnenkort voor 7 personen, inclusief twee Jannen. Dat zal denk ik niet de bedoeling van deze dromer zijn.
Misschien dat iemand anders serieus geïnteresseerd is.... Jan lijkt me aardig en op deze manier help ik hem misschien een beetje.
#
Ik aanschouw het feestterrein. Er ligt een dooie vis naast de vijver. Kattenwerk. Ik vind dooie vissen niet fijn om op te ruimen, maar de daarvoor aangewezen persoon is verstandig en slaapt nog. Ik verman en verjan me, neem een heel, heel groot stuk keukenrol en pak het beest voorzichtig op. Ik gooi hem met papier en al in de groene afvalcontainer voor organisch afval.
Daarna schud ik een laag as uit de vuurkorf in diezelfde container. De as dwarrelt door de lucht. Ik moet denken aan 'urnen' en 'uitstrooien van de as'. De witte walm wordt dikker. Het rookt. Het papier met de dooie vis staat in de fik en als ik niet snel iets doe zal spoedig de hele container vlam vatten...
Ik zoek zand, maar geen korrel te vinden. Ik pak de tuinslang en spuit in de container. Ik durf niet goed naar de bende in de illegale visrokerij te kijken, maar het roken stopt en het brandgevaar is gekeerd.
Nu ga ik weer verder met opruimen. O wat ruimt het hier lekker op...
vrijdag 28 juni 2002
#
Mijn broer leest sinds kort mijn webzijde en dat is heel handig. Ik kreeg een mailtje van hem:
Het ziet er gezellig uit. Ik bestel resp. 1, 3, 6, 8, en 11.
De wind zal vanavond afnemen.
Tot vanavond.
Bert
Da's nou mijn grote broer.
Vroeger reden we samen op zijn brommer naar de Hembrug om daar met sprietlopen een record te zetten. Later gingen we samen uit. Dat was óók handig, want mijn moeder dacht dat mijn grote broer wel op mij zou letten... nou ja, dat vertel ik nog wel eens.
#
Een paar uur later: hij staat!!!
(nu maar hopen dat hij BLIJFT staan!!!) :-)
#
We hebben een partytent geleend van de buren. Vanavond geven we een cocktailparty in tropische sfeer. Er is regen met onweer, hagel en zware windstoten voorspeld. In de kamer heb ik nu dus maar voor 25 personen knusse, warme hangplekken gecreëerd. Dat is heel knap in een modale eengezinswoning. De gasten kunnen kiezen uit een lijst van 23 cocktails:
1. Screaming Orgasm:
wodka, peach, baileys, melk
2. Sex on the Beach:
wodka, peach, jus d'orange, grenadine
3. White Lady:
gin, triple sec, lemon
4. Pina Colada:
bacardi, malibu, badida, ananassap
5. Caribean Colada:
bacardi, malibu, badida, ananassap,
blue curaçao
6. Blue Lagoon:
wodka, blue curaçao, 7-up
7. Tequila Sunrise:
tequila, lime, jus d'orange, grenadine
8. Tropical:
bacardi, creme de banana, galliano, lime, jus d'orange, ananassap
9. San Francisco:
wodka, creme de banana, jus d'orange, ananassap, grenadine
10 Danish Dynamite:
wodka, triple sec, lime, jus d'orange, grenadine, blue curaçao
11. Golden Cadilac:
wodka, triple sec, galliano, jus d'orange
12. Harvey Wallbanger:
wodka, galliano, jus d'orange
13. Margerita:
tequila, triple sec, lime, lemon, zout
14. Gin Fizz:
gin, lime, lemon, suiker
15. Wodka Collins:
wodka, lime, lemon, suiker
16. Tom Collins:
gin, lime, lemon, grenadine
17. White Russian:
wodka, kahlua, melk, slagroom
18. Black Russian:
wodka, kahlua, slagroom
19. Long Island Iced Tea:
bacardi, wodka, gin, tequila, triple sec, lime, 7-up, cola
20. B-52 (shot):
kahlua, baileys, triple sec
21. Alien (shot):
blue curaçao, baileys
NON ALCOHOLICO:
22. The BOB
jus d'orange, ananassap, grenadine
23. Jurre's Special
slagroomijs, honing, kaneel, melk
Een partytent opzetten lijkt makkelijker dan het is, heb ik me laten vertellen. Dat wordt in ieder geval zweten!
Van mijn gasten verwacht ik een zonnig humeur en wie de hele lijst probeert krijgt van mij een taxi of een slaapplekje in de partytent!
#
Ik heb gekeken naar de laatste keer Ontbijt TV. Ontzettend jammer dat dat programa verdwijnt. De gasten Ari en Sylvester keken samen met de presentatoren naar opmerkelijke fragmenten van vorige afleveringen. Zij gaven komisch commentaar en maakten flauwe doch leuke grappen. Uiteraard ten koste van de personen in het filmpje. Heel plotseling zei Frits Spits dan blij verrast: "en we hebben Henk den Velde aan de lijn!!!" (die in dit geval even daarvoor hartelijk uitgelachen werd om zijn uiting van sentiment om een dode vogel). En Henk had meegeluisterd. Op de Paaseilanden. Oeps.
Dan denk je toch dat Ari en Sylvester bij de volgende bespreking wel even voorzichtig zouden zijn met commentaar, maar nee hoor: oeps daar was de man die zijn neus verloren had tijdens de elfstedentocht aan de telefoon, die we net in het filmpje met een zak ijs boven zijn neus in een ziekenhuisbed zagen liggen en verslag deed van het drama ...
Ari:"Ik heb geen woord gehoord van wat hij zei, hij praatte zo nasaal." Sylvester: "Hij dacht ik doe gewoon nog een rondje en dan zorg ik bij die brug dat die facelift door de organisatie wordt betaald." Frits: "en we hebben hem aan de lijn!!!! De kijkers zien een foto. Presentatrice vraagt nog even voorzichtig aan de arme man of dit zijn huidige neus is.
Ach, je zou het gezien moeten hebben.
donderdag 27 juni 2002
Een paar weken geleden was ik op pad voor een nieuw truitje. Ik had het gevonden. Deze moest het zijn. Dit was een mooi blauw loggersmeetingtruitje. Maar: er hoorde een rokje bij...
Het rokje stond spuuglelijk. Ik vroeg de verkoopster of ik alleen het truitje mocht kopen. Dat mocht niet. Het was een setje. Ik ging zonder iets te kopen de winkel uit. Halverwege de Gedempte Gracht zei een stem, dat ik daar spijt van zou krijgen. Ik ging op hangende pootjes terug en kocht het setje voor wel peeeeeeeeeep euro's. De verkoopster zei, dat ik het rokje wel op het strand aan kon. No way.
Mijn dochter wilde het rokje ook niet. Het rokje is van zichzelf best mooi. Van gehaakt katoen in verschillende tinten blauw. Wie het mooi vindt, mag het hebben Het is gratis af te halen op mijn adres. Ik wil het ook opsturen. Het rokje moet weg. Maar het truitje blijft mijn.
Wordt thuis gestuurd in ruil voor een foto van jezelf met button! Dat ga ik doen.
#
Wat zegt-ie
, wat zegt-ie???? ('k heb geen geluid hierzo)
#
Met een zucht van verlichting kreeg ik de uitgeprinte scriptie van mijn oudste zoon (derde jaars sociologie) in mijn handen gedrukt met het verzoek of ik zijn werk wilde nakijken op inhoud en taalgebruik. Ik voelde me heel belangrijk. Eerlijk gezegd kan ik niet goed navertellen waar het precies over ging, want het was heel erg wetenschappelijke wetenschap. Best weing taalfouten ook eigenlijk. Jammer.
Taalfouten zijn mijn lust en mijn leven. Maar hier en daar heb ik nog even lekker mogen strepen! (Een ex-collega van me zette bij kinderen van de eerste klas soms met grote rode letters: HO-PE-LOOS!!! onder hun werkjes. Ik schaam me nog plaatsvervangend.)
Maar dit zag er goed uit jongen!
#
Mijn PC is weer bijna helemaal tiptop, op één klein dingetje na... hij geeft geen geluid. De Sound of Silence. Bevriende technicus weer even opgetrommeld. Hij kijkt en rommelt. Het wil niet lukken. Drie bakken koffie en heel veel van zijn vrije tijd verder geeft hij het op.
De PC geeft nu een keiharde, heel nare pieptoon bij het opstarten. O well, who needs geluid...
Een dergelijk schilderij uiit de serie waterlelies van Monet wisselde gister tijdens een veiling voor 21,4 miljoen euro van eigenaar. Het was privébezit en was sinds 1925 niet meer voor publiek te zien geweest.
Mag ik u wijzen op de prachtige en onbetaalbare natuurimpressies in woord en beeld die
Elisa
ons bijna dagelijks voorschotelt.
#
In de gang staan twee vuilniszakken afgedankte knuffels. Eerst hebben ze op de kamer van mijn zoon gestaan. Hij had ze gewonnen op de kermis. Al zijn geld is erin gestoken. Nog veel meer dan de eigenlijke waarde. Na verloop van tijd mochten ze niet meer op zijn kamer, maar wel in twee vuilniszakken op zolder. En nu mogen ze voorgoed weg.
Er zitten heel lelijke knuffels tussen. Er is een Tweety van wel 100 keer de ware grootte. Hij draagt een zilveren ruimtepak dat schilfert van ouderdom. Het ergste is zijn waterhoofd. Dat knikt heel zwaar voorover als je hem vasthoudt.
Maar ik ontdekte gelukkig nog net op tijd een heel lieve Tweety van normale afmetingen. Ik kan me nog herinneren, dat mijn zoon die aan zijn zusje gaf, toen hij er trots en totaal berooid mee thuiskwam. Best een historisch moment eigenlijk. Ik hou hem hoor.
I Tawt I Taw a Puddy Tat....*
#
Ik keek even in het tijdschriften-, speelgoed-, tabak- en wenskaarten winkeltje (hoe noem je zoiets?) en ik zag tot mijn vreugde de rietjes met een vruchtje van gekleurd papier die ik zocht i.v.m. een binnenkort te geven cocktailparty (dresscode: rieten rokje). Helaas had de eigenaar van de toko nog maar twee zakjes rietjes voor me, maar hij zou vanavond nog naar de groothandel gaan en voor me kijken.
Het was een bijzonder aardige jongen en ik denk de laatste nederlandse ondernemer in de hele wijk. Hij wilde ook best kijken naar slingers met palmbomen of iets dergelijks. Ik hoefde het niet uit te leggen. Het kwam goed. Hij schreef deze bijzondere opdracht in een groot opdrachtenboek en voegde toe dat ik echt niet verplicht was zijn spullen af te nemen. Hij zou ze in dat geval gewoon aan het assortiment toevoegen. Dat was het voordeel van zelfstandig ondernemerschap.
Morgen ga ik terug naar dat winkeltje en koop alles wat hij voor me mee heeft genomen. Al is het een echt aapje.
#
Het virusverhaal ('Searching for true love' heette het mailtje) en bijbehorende ellende heb ik dit weekend natuurlijk uitgebreid verspreid. Eén ding is duidelijk: je hebt mensen die begrijpen... en je hebt mensen die niet begrijpen. Eigenlijk ben je dus zo uitgepraat.
#
Mijn oude, vertrouwde fotobewerkingsprogramma ben ik kwijt, maar stoeiende met een ander programma ontdek in hele nieuwe carrièrekansen
(op de achtergrond mijn lachende zuster in de politiek Marije).
#
Cardreader eigenhandig aan het readen gekregen... foto's van mijn neefje en waterhoentjesfamilie helaas verloren gegaan bij deze wilde actie. (Zelf beter lezen tr*t! Er stond een waarschuwing weet je wel...)
Ik ga me nu opmaken voor een veelbelovende boottocht met Zijlstra: pop, jazz en poëzie met een hoog zoutgehalte. De boot vertrekt vanmiddag naast de pier van het Zaantheater.
#
In de tuin met uitzicht op een weiland zat ik op het randje van de steiger met een kerel om op te vreten. Zijn warme hand lag op mijn been. Wij lieten de barbecue voor wat het was en samen keken we verliefd het veld in. Hij kon de juiste woorden niet bedenken, maar wij praatten dezelfde taal: waterhoentjes.
Dolgraag zou ik foto's van deze ontmoeting willen laten zien, (hij droeg een zwemvest!) maar de plug- en playdingen doen het nog niet op mijn zich langzaam herstellende computer, dus ook even geen cardreader. De rest gaat redelijk: uit alle hoeken en gaten komen de benodigde software en programmaatjes tevoorschijn. Mij hoor je niet mopperen. Tot later. Nu even Wouter (de herinstallateur en stevige stapper) uit zijn bed bellen. Get the picture?
zaterdag 22 juni 2002
Vandaag ben ik een beetje het spoor bijster, want alles alles alles nou bijna alles wat op de harde schijf van mijn pc-tje stond is weg, geformatteerd zoals dat zo mooi heet. Ik lig aan flarden en ga weer voorzichtig proberen er een fijne, eigen pc van te maken. Snik.
De dag begon goed. Ik hoorde sinds lange tijd het nummer Jessica van The Allman Brothers Band
en daar word ik altijd erg vrolijk van. Ik las
hier
dat iemand dat nummer schreef voor zijn dochter die toen door de kamer kroop... oeps, dat zal inmiddels wel een hele meid zijn, maar het is echt een heerlijk nummer.
Ik heb mijn leven gewaagd om een mooie foto te maken van de levensgevaarlijke berenklauw,
en verder loop ik de hele dag te stressen, omdat mijn pc kuren heeft. Hoogstwaarschijnlijk door mijn eigen stomme schuld en ik wil er verder niet over praten maar opent u nooit eens een attachmentje van een vreemde dan. He? Nou dan.
Mocht het hier een tijdje stil blijven dan is er iets niet helemaal goed gegaan met de herstelwerkzaamheden, nou tot ziens dan maar...
donderdag 20 juni 2002
#
Stelt u zich voor: je fietst met aan je rechterarm een hangplant voor aan de schutting in de tuin. Je houdt de plant bevallig vast aan het plastic haakje. Het voelt niet goed.
Plotseling wéét je het... (omdat je bijna aangereden wordt): het overige verkeer denkt dat ik rechtsaf wil... en je begint wild ik-moet-gewoon-rechtdoor bewegingen te maken met de arm met daaraan de hangplant. Levensgevaarlijk...maar: hij bloeit het hele jaar door!
Intussen bij mij in de tuin: wilde taferelen bij de illegale slakkenraces...
#
Hoera het is weer bioscoopweer!
Hier wil ik zo snel mogelijk heen: Huit Femmes van Francois Ozon.
Uitzonderlijke vrouwen en prachtige chansons, pefecte mix van moordmysterie en muziek, voorzien van een stevige laag satire.
woensdag 19 juni 2002
#
Vanmorgen zaten er twee katten heel aandachtig en een beetje eerbiedig naar de vijver te kijken. Wat bleek: een goudkarper van zeker 20 centimeter lang was dood, had het loodje gelegd eigenlijk en lag met zijn kop over de rand van de vijver met zijn bek open alsof hij mij nog een afscheidsgroet had willen toeroepen. Zo'n pose die orca's wel eens aannemen in dolfinaria.
Bij de drogist van Dirk van den Broek heb ik ter compensatie van dit verlies voor 2.29 euro een plastic werphengelsetje gekocht, met een molentje dat echt draait en ratelt. Er zitten vier mooie grote vissen bij met een magneet aan hun bek. Zo'n setje bestond vroeger uit een stuk karton dat het aquarium voorstelde. De visjes waren ook van karton en voorzien van rugnummers. Ik was daar altijd weg van, maar heb het helaas nog nooit in mijn bezit gehad.
Waar wil ik heen met dit oeverloze gezwam, dat kant nog wal raakt? Uhm... als jullie me missen, dan ben ik vissen.
#
Bent u een normale, above the average, very good of extremeobserver?
#
Zo was ik vanochtend getuige van een fikse ruzie tussen mijn teamgenoot en een dame die ons belette van een tennisbaan gebruik te maken, omdat zij daar recht op had 'volgens het bestuur'. Na een poosje flink katten gingen de steeds scheller klinkende verwijten niet meer over een tennisbaan, maar bevatten in jaren opgebouwd puur oud zeer. Ik kan daar niet goed tegen en zat bijzonder snel weer op mijn fiets.